2007/Jul/28

พอจะจำชีวิตในแต่ละวันของคุณได้ไหม...

เคยลองเปรียบเทียบดูบ้างหรือเปล่าว่าแต่ละวันของคุณยาวนานแค่ไหน?

ความยาวนานของแต่ละวันเท่าที่นับได้กับในความรู้สึกของคุณ ผมเชื่อว่ามันไม่เท่ากันหรอก วันหนึ่งๆคุณอาจใช้ชีวิตอยู่ซักประมาณ17ชม.แต่ในเวลาที่เท่ากันคุณอาจจะมีความรู้สึกว่ามันยาวนานไม่เท่ากัน

ทั้งๆที่เวลามันผ่านไปเท่าๆกันแท้ๆ แต่บางครั้งคุณก็รู้สึกว่า โอย...มันช่างยาวนานเหลือเกิน บางครั้งคุณรู้สึกว่า ทำไมเวลามันผ่านไปเร็วอย่างนี้นะ แล้วช่วงเวลาไหนบ้างที่คุณรู้สึกว่าผ่านไปเร็ว? ช่วงเวลาไหนที่คุณรู้สึกว่ามันนานเหลือเกิน?

ยังไงถ้าได้อ่านแล้วคอมเมนต์คำตอบไว้ด้วยก็ดีนะครับ ^ ^

ผมเคยลองเปรียบเทียบวันที่ผมไม่หลับไม่นอน วันนึงผมเล่นเกมตลอดทั้งวันแบบไม่หลับไม่นอนซึ่งวันนี้ผมรู้สึกว่าเวลามันผ่านไปเร็วเหลือเกิน อีกวันผมนั่งหาข้อมูลเร่งทำรายงานส่ง ผมรู้สึกว่าวันนี้มันนานเหลือเกิน ถ้ามองจากเรื่องนี้อาจเหมือนกับว่าช่วงเวลาที่มีความสุขมันผ่านไปเร็วก็ได้ แต่ว่าสำหรับผมแล้วผมไม่ได้คิดแบบนั้น

สำหรับผมแล้วช่วงเวลาจะนานเมื่อผมต้อง"คิดอย่างจริงจัง" ยิ่งจริงจังมากเท่าไหร่ก็ยิ่งรู้สึกว่ามันนานเท่านั้น "คิด"ไม่ได้หมายถึงคิดหาคำตอบเท่านั้น บางครั้งผมก็บรรยายไม่ได้หรอกว่าผมคิดอะไรอยู่ แต่ผมรู้ว่าผมคิดอยู่ เช่น ผมกำลังมีความสุขอยู่ นั่นคือคือผมกำลังคิดอยู่แล้ว

แล้วสำหรับคุณล่ะ เหมือนกับผมไหม?

ผมคิดว่า " ไม่ว่าช่วงเวลาที่อยู่บนโลกใบนี้จะยาวนานเท่าไหร่ จะไม่ทำให้ช่วงเวลาของชีวิตนั้นมากขึ้นตามไป ถ้าหากขาด"ความจริงใจกับเวลา" "


edit @ 2007/07/28 16:03:50

2007/Jul/22

เคยมานั่งคิดเวลาอยากจะทำอะไรให้สำเร็จซักอย่างบ้างมั้ย ว่ามันน่าจะมีโอกาสประสบความสำเร็จแค่ไหน อย่างเช่น คุณทอยลูกเต๋า2ลูกให้ได้7แต้มมีโอกาส16.67% จั่วไพ่จากรับปกติ1ใบมีโอกาสจะได้9อยู่ราวๆ7.69% สอบเข้าโรงเรียนที่รับ1000คนโดยมีคนสอบเข้า10000คนคุณมีโอกาส.... ประสบความสำเร็จตามที่คุณหวังเอาไว้ภายในเวลาที่กำหนดคุณมีโอกาส....

ที่ประเมิณออกมาได้ก็มีแค่สิ่งที่จะออกมาแบบสุ่มเท่านั้น

หลายเรื่องที่ต้องใช้ความพยายามคุณไม่สามารถประเมิณมันออกมาเป็นตัวเลขได้เลย ถ้าหากว่าไม่ชัวร์บางครั้งคุณบอกว่ามันมาก บางครั้งบอกว่าน้อย หรือบางครั้งก็กลางๆ

บางครั้งมันมาก จนแทบจะสำเร็จแน่นอนอยู่แล้วอยู่แล้ว แต่มันก็ล้มเหลว

หรือบางครั้งน้อยจนแทบจะต้องพึ่งปาฏิหาริย์แต่มันก็สำเร็จขึ้นมาได้

หลายครั้งคุณก็รับประกันไม่ได้หรอกว่าผลมันจะออกมาแบบไหน ที่ทำได้ก็แค่ทำให้ดีที่สุดเท่าที่คุณจะทำได้

แค่ทำลงไป ไม่ต้องไปกังวลกับผลที่ตามมา ไม่ว่าจะดีหรือจะแย่คุณก็จะต้องรับชะตากรรมนั้นอยู่ดี แต่เชื่อผมเถอะ มันจะไม่เลวร้ายไปกว่า "ไม่ได้ทำ"

2007/Jun/25

เคยถูกคนที่คุณให้ความสำคัญมากๆโกรธเอาไหมครับ โกรธแบบโกรธจริงๆจังๆไม่พูดไม่คุยไม่รับฟังอะไรคุณทั้งสิ้น ทั้งๆที่ก็ไม่ได้ไปทำอะไรเลวๆร้ายๆให้เธอมากมายเลย

ผมเฝ้าคิดแล้วคิดอีกว่าผมไปทำอะไรให้เธอเจ็บช้ำน้ำใจถึงขนาดนั้น อย่างมากผมก็เถียงแบบทีเล่นทีจริงกับเธอบ้าง พูดเพ้อเจ้อไร้สาระให้เธอฟังบ้าง แสดงทัศนะที่ขัดแย้งกับเธอบ้างแต่มันก็ไม่ได้รุนแรงอะไร

ผมไม่รู้จริงๆว่าเธอโกรธเกลียดอะไรผมนักหนา โทรไปก็ไม่ยอมรับ จะกดทิ้งไปเลยก็ยังไม่กด ผมเคยถามผ่านทางเพื่อนคนนึงเธอก็ตอบว่าถ้าไม่รู้ก็ไม่อยากคุยด้วยแล้ว ผมส่งเมลไปขอโทษเธอ(แบบทิ้งท้ายว่าถ้าได้อ่านให้ตอบกลับ) เธอก็ไม่อ่าน จะไปหาเธอถึงที่รึก็ติดเรียน(เราอยู่ไกลกันมาก)

วันนี้ผมก็รู้ผ่านเพื่อนเธอมาว่า เธอรู้สึกรำคาญที่ผมโทรไป แต่เธอก็ไม่รับอยู่ดี ผมคิดว่าอย่างน้อยเธอน่าจะรับแล้วบอกว่าอย่ากวนใจได้มั้ยก็ยังดี แต่เธอทำเหมือนอย่างกับว่าอยากจะให้ผมหายไปจากชีวิตเธอเลย ซึ่งผมก็พอรับรู้ได้

แต่ถ้ามันจะเป็นแบบนั้นอย่างน้อยผมก็อยากจะคุยกับเธอให้รู้เรื่องว่าเราเข้าใจผิดอะไรกันรึป่าว หรือผมไปทำให้เธอรำคาญมากไปอย่างนั้นหรือ อย่างน้อยเราน่าจะจากกันไปแบบไม่มีอะไรค้างคาใจ

วันนี้ผมอึดอัดใจเหลือเกิน ทุกครั้งที่ว่าง ผมก็จะนึกถึงเรื่องนี้เสมอ ทุกครั้งที่นึกได้ก็จะต้องโทรไปหาเธอ ได้แต่หวังว่าเราจะได้คุยกันให้รู้เรื่องสักครั้ง